Ο χάλκινος δακτύλιος φέρει χαραγμένη την εικόνα του περίφημου Φάρου της Αλεξάνδρειας, ενός από τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου. Το μνημείο κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου Β΄ του Φιλάδελφου (280-247 π.Χ.). Εκτιμάται ότι είχε ύψος τουλάχιστον 100 μέτρων, γεγονός που τον καθιστούσε ένα από τα ψηλότερα ανθρώπινα κατασκευάσματα της εποχής.
Σεισμοί που σημειώθηκαν μεταξύ του 956 και του 1303 μ.Χ. προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στον Φάρο, ο οποίος τελικά εγκαταλείφθηκε. Αργότερα, οι πέτρες του χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του φρουρίου Κάιτμπεϊ, το 1480.
Τα κατάλοιπα του Φάρου εντοπίστηκαν το 1994 από ομάδα Γάλλων αρχαιολόγων. Το 2025, τμήματα του κατωφλιού και των πλακών επίστρωσης των θεμελίων του ήρθαν ξανά στο φως, συμβάλλοντας στην προσπάθεια της Αιγύπτου για την ψηφιακή αναπαράσταση του μνημείου.
Το δαχτυλίδι βρέθηκε στο νησί Αντίρροδος, το οποίο αποτελούσε κάποτε τμήμα του Portus Magnus, του αρχαίου ανατολικού βασιλικού λιμανιού της Αλεξάνδρειας. Στο νησί βρισκόταν επίσης το βασιλικό ανάκτορο της πτολεμαϊκής Αιγύπτου.
Εκτιμάται ότι το νησί βυθίστηκε περίπου τον 4ο αιώνα μ.Χ., έπειτα από έναν σεισμό κοντά στην Κρήτη το 365 μ.Χ., ο οποίος προκάλεσε και άλλες σεισμικές δονήσεις, καθώς και τσουνάμι. Σήμερα, ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, στα ανοιχτά της σύγχρονης Αλεξάνδρειας, σε βάθος περίπου πέντε μέτρων.
Ο Χισάμ Ελ Λέιθι, γενικός γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, επιβεβαίωσε ότι είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται εικόνα του αρχαίου Φάρου χαραγμένη σε σφραγιστικό δαχτυλίδι.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η απεικόνιση του Φάρου ενδέχεται να υποδηλώνει ότι το ανάκτορο της Αντίρροδου παρέμεινε σε χρήση έως και τον 2ο αιώνα μ.Χ. για διοικητικούς σκοπούς, μεταξύ άλλων και για υποθέσεις που σχετίζονταν με τον Φάρο.
Η εικόνα στο δαχτυλίδι παρουσιάζει ομοιότητες με άλλες γνωστές απεικονίσεις του μνημείου, οι οποίες έχουν εντοπιστεί σε νομίσματα που χρονολογούνται στον 2ο αιώνα μ.Χ.
Παράλληλα με την ανακάλυψη του δαχτυλιδιού, ο Φρανκ Γκοντιό, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Υποθαλάσσιας Αρχαιολογίας, αποκάλυψε ότι η ανασκαφική ομάδα έφερε στο φως και άλλα σημαντικά ευρήματα κατά τη διάρκεια της φετινής ερευνητικής περιόδου.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται κεραμικά επιτραπέζια σκεύη, αμφορείς, φιάλες και λυχνάρια, τα οποία χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Παράλληλα, εντοπίστηκαν θραύσματα γυάλινων αγγείων της ίδιας περιόδου.
Όπως σημείωσε ο Γκοντιό, οι ανασκαφές επικεντρώνονται σε τέσσερις περιοχές του ανατολικού λιμανιού. Σε αυτές περιλαμβάνονται ο ναός της Ίσιδας, η περιοχή του ανακτόρου και ο δυτικός λόφος στο βασιλικό νησί της Αντίρροδου, τα κατάλοιπα του οβελίσκου, καθώς και το Τιμώρειον, γνωστό και ως «ανάκτορο του Αντώνιου».
Ο υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου, Σερίφ Φάτι, εξήρε το έργο της αρχαιολογικής αποστολής και τα ευρήματά της, επισημαίνοντας ότι συμβάλλουν στον εμπλουτισμό των γνώσεων για την ιστορία της Αλεξάνδρειας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου