Αύριο, οι σελίδες θ' ανοίξουν.
Όχι μόνο για να διαβάσουμε ιστορίες, αλλά για να θυμηθούμε πως τα παραμύθια ήταν πάντα κάτι περισσότερο από λόγια. Ήταν παρηγοριά στις δύσκολες νύχτες, ελπίδα στα μακρινά ταξίδια, μια σπίθα που περνούσε από στόμα σε στόμα και από καρδιά σε καρδιά.
Υπήρξαν άνθρωποι που έχασαν τον τόπο τους, μα δεν έχασαν τις ιστορίες τους. Τις κράτησαν ζωντανές και τις παρέδωσαν στις επόμενες γενιές σαν πολύτιμο φυλαχτό.
Αύριο θα ταξιδέψουμε κι εμείς μαζί τους. Εκεί όπου η μνήμη συναντά τη φαντασία και κάθε αφήγηση γίνεται μια μικρή νίκη απέναντι στη λήθη.
Αύριο δεν θα ακούσουμε απλώς παραμύθια.
Αύριο θα ακούσουμε τις ψυχές που τα κράτησαν ζωντανά.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου