Σε μια επικοινωνιακή και οργανωτική πανωλεθρία εξελίχθηκε η πολυδιαφημισμένη πρώτη επίσημη ανοιχτή συγκέντρωση του νέου κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού στη Θεσσαλονίκη
Πώς η προσέλευση του κόσμου κινήθηκε σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, διαψεύδοντας παταγωδώς τις προσδοκίες για μαζικά εκλογικά ρεύματα, γιατί η εικόνα των άδειων καθισμάτων προκαλεί έντονο προβληματισμό στο επιτελείο της και το παρασκηνιακό παραλήρημα των συνοδών της που φώναζαν «ανοίξτε» μπροστά σε μια έρημη πλατεία
Οι προσδοκίες του επικοινωνιακού επιτελείου του ακροδεξιού μορφώματος Καρυστιανού για μια λαοθάλασσα που θα πλημμύριζε την καρδιά της Θεσσαλονίκης κατέρρευσαν με πάταγο μόλις άνοιξαν οι πόρτες του κινηματοθεάτρου. Σύμφωνα με απόλυτα αντικειμενικές καταγραφές και μαρτυρίες από το σημείο, ο κόσμος που συγκεντρώθηκε μέσα και έξω από το «Ολύμπιον» δεν ξεπέρασε στην κορύφωσή του τα 1.000 άτομα.
Η εικόνα αυτή αποτελεί ένα σοβαρό, δομικό πλήγμα για το υπό ίδρυση κόμμα, καθώς αποδεικνύει ότι η ψηφιακή δυναμική των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα των προηγούμενων μηνών απέτυχαν παταγωδώς να μετουσιωθούν σε πραγματική, φυσική παρουσία πολιτών. Οι περιβόητες «πλατείες της οργής», στις οποίες επένδυαν οι διοργανωτές για να στείλουν μήνυμα ισχύος στο πολιτικό σύστημα, έμειναν απελπιστικά άδειες, αφήνοντας το εγχείρημα μετέωρο στην πρώτη του επίσημη δοκιμασία.
Το μέγεθος της οργανωτικής αποτυχίας αποτυπώθηκε ανάγλυφα στη συμπεριφορά των προσώπων που συνόδευαν τη Μαρία Καρυστιανού, οι οποίοι προσπάθησαν να διαχειριστούν την εμφανή αμηχανία τους με σκηνές που προκάλεσαν από θυμηδία έως οίκτο.
Μέσα σε μια εμφανώς υποτονική ατμόσφαιρα, ορισμένοι από τους στενούς της συνεργάτες και συνοδούς άρχισαν να φωνάζουν προς τους υπεύθυνους του χώρου και τις αστυνομικές δυνάμεις τη φράση «ανοίξτε, ανοίξτε», επιχειρώντας να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι έξω υπήρχε συνωστισμός και χιλιάδες εγκλωβισμένοι πολίτες.
Η πραγματικότητα όμως τους διέψευδε οριζόντια, καθώς η πλατεία Αριστοτέλους παρέμενε άδεια, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τη σοβαρότητα του σχεδιασμού τους. Αυτό το επικοινωνιακό τρικ, που εξελίχθηκε σε κακόγουστο αστείο, αποδεικνύει ότι το νέο κόμμα, πριν καλά-καλά παρουσιάσει τις θέσεις του, εγκλωβίζεται σε πρακτικές ερασιτεχνισμού και γραφικότητας, την ώρα που το Μαξίμου τρίβει τα χέρια του βλέποντας το πολυδιαφημισμένο «αντίπαλο δέος» να μην μπορεί να γεμίσει ούτε μια κλειστή αίθουσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου