Το Σάββατο του Λαζάρου αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες ημέρες της ορθόδοξης παράδοσης, καθώς σηματοδοτεί την αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας. Μαζί με τη θρησκευτική του σημασία, διατηρεί και ένα ξεχωριστό λαογραφικό στοιχείο: τα κάλαντα που τραγουδούν μικροί και μεγάλοι σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Οι στίχοι που τραγουδούν τα παιδιά είναι απλοί αλλά βαθιά συμβολικοί, αποτυπώνοντας το μήνυμα της ημέρας:
«Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.
Πού ήσουν Λάζαρε, πού ήσουν κρυμμένος;
Κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.
Δε μου φέρνετε λίγο νεράκι,
που ’ν’ το στόμα μου πικρό φαρμάκι.
Δε μου φέρνετε λίγο λεμόνι,
που ’ν’ το στόμα μου σαν περιβόλι.
Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε η Κυριακή που τρών’ τα ψάρια.
Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σού ’φερε χαρτί και κομπολόι.
Γράψε Θόδωρε και ’σύ Δημήτρη,
γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.
Το κοφνάκι μου θέλει αυγά
κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.
Βάγια, Βάγια και Βαγιώ,
τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το ψητό τ’ αρνί».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου