Πριν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί, γεμίσουν με playlists με voiceovers και jingles, υπήρξε μια εποχή που οι άνθρωποι μιλούσαν στον αέρα από το σαλόνι ή την ταράτσα τους.
Ήταν οι πειρατές των FM. Νέα παιδιά, μουσικόφιλοι, άλλοι πολιτικοποιημένοι άλλοι απλώς ρομαντικοί που θέλαν να εντυπωσιάσουν την καψούρα τους, που έφτιαχναν αυτοσχέδιους σταθμούς, φυσικά παράνομους σταθμούς με λίγα καλώδια, έναν πομπό και πολλή όρεξη.
Η φάση ξεκίνησε δειλά μετά τη Χούντα, αλλά απογειώθηκε τη δεκαετία του ’80. Τότε, σε κάθε γειτονιά υπήρχε τουλάχιστον ένας που “έπαιζε ραδιόφωνο”.
Το κράτος φυσικά δεν χάρηκε ιδιαίτερα. Οι έφοδοι ήταν συχνοί, οι πομποί κατασχέθηκαν, και αρκετοί πειρατές έφαγαν πρόστιμα ή και διώξεις. Παρ’ όλα αυτά, το κίνημα άντεξε για χρόνια, μέχρι που το 1987 ιδρύθηκε ο 9,84 του Δήμου Αθηναίων που ήταν ο πρώτος νόμιμος μη κρατικός σταθμός. Έτσι ξεκίνησε η ιδιωτική ραδιοφωνία και σταδιακά κάποιοι από τους πειρατές έγιναν επαγγελματίες ραδιοφωνικοί παραγωγοί και κάποιοι απλά εξαφανίστηκαν.
Η πειρατική ραδιοφωνία δεν ήταν απλώς ένα hobby. Ήταν για τους πειρατές ένα τρόπος ζωής, μια αυθεντική μορφή ελεύθερης έκφρασης, μια DIY κουλτούρα γεμάτη δημιουργικότητα, ένα αγνό πάθος που αποσκοπούσε στην επικοινωνία και όχι στο οικονομικό όφελος,
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου